از ابتدای انقلاب اسلامی در ایران دشمنان زخم خورده در صدد ضربه زدن و نابودی انقلاب برآمدند.هنوز پرونده ای را نبسته پرونده جدیدی باز کردند و این منطق همچنان ادامه دارد.من علوم سیاسی نخوانده ام ولی از 44 سال گذشته تا به امروز را به یاد دارم.انقلاب که شد طرح تجزیه ایران شروع شد. نیروهای انقلاب به مرکز توطئه که جاسوس خانه آمریکا بود حمله و جاسوسان را دستگیر کردند.کشور عزیز و انقلابیون ما در معرض ترورهای کور منافقین بدتر از کفار واقع شدند. هنوز در مذاکره برای حل و فصل موضوع بودیم که صدام به تحریک آمریکا به ایران عزیز حمله کرد.هشت سال ویرانی و تخریب و از دست دادن جوانانی که با انقلاب اسلامی بنا بود عقل و اندیشه خود را در خدمت انقلاب اسلامی قرار دهند به شهادت رسیدند.پرونده ترورها هم باز بود از رئیس جمهور تا نخست وزیر و رئیس دیوان عالی کشور و پاسدار و کمیته ای و جهاد سازندگی تا بقال و راننده و کارگر، 17000نفر ترور شدند.هنوز در مرحله حل و فصل برنامه جنگ بودیم و در برزخ بین جنگ و صلح بودیم که تحریم های شدید بر علیه اقتصاد ما شروع شد.در حال رایزنی با اروپا برای برداشتن تحریمها بودیم که عراق و افغانستان اشغال نظامی شدند و هدف بعدی ایران عزیز بود.در این گیر و دار پرونده هسته ای ایران مطرح شد. بیست سال این مساله طول کشید ولی وقتی خواست حل شود مسائل جدیدی چون حقوق بشر و صدور انقلاب مطرح شد.یعنی اگر یک نفر علوم سیاسی خوانده باشد و خیال کند که مسائل ما با غرب حل می شود، یا خائن است یا احمق.یک نکته مهم از این یادداشت اینکه غرب بدون به سرانجام رساندن پرونده ای خاص به دنبال گشودن پرونده دیگری در مسائل ایران است تا همه ی ظرفیت کشور و ذهنیت مسئولان درگیر مسائل داخلی باشد و نتوانیم به ظرفیتهای تمد

در مباحثی که در محافل علمی امروزه در جریان است. به نوعی از مطالب تاریخی به مباحث سیاسی روز پل زده می شود. این کار مثل شمشیر دو لبه است یعنی می شود با تقطیع بخشهایی از تاریخ به برخی مباحث اعتقادی در بین جامعه اشکال کرد و بعد از مباحث سیاسی روز هم برای ان شاهد آورد. این رویه از غرب آمده و در بین روشنفکران جامعه ما از زمان قاجار وارد شده است. آقای عبدالله نصری دو جلد کتاب نوشته با نام رویارویی با تجدد، در این کتاب از نحوه برخورد ملکم خان و آخوند زاده و سید حسن تقی زاده...... تا به امروز که برسد از سروش و سروش محلاتی و کدیور و محقق داماد. اینها از مطالب تاریخی شروع می کنند و به برخی مباحث اعتقادی حمله می کنند و سپس از مباحث سیاسی هم چاشنی حرفهایشان می سازند تا به مقصود خود برسند.افرادی هم در مقابل از مباحث تاریخی شروع می کنند و از مباحث سیاسی هم مثال می اورند تا اعتقادی را تثبیت کنند.میتوان نوع دیگری هم بحث کرد از مباحث سیاسی روز تحلیل جامعی داشت و نقاط تاریک تاریخی را روشن ساخت. + نوشته شده در دوشنبه نوزدهم دی ۱۴۰۱ ساعت 10:51 توسط مهدی ابراهیمی هاتف  |